donderdag 28 februari 2013

AWBZ niet alleen voor arme mensen

door Eibertjan van Blitterswijk

De Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ) is bedoeld om medische kosten te dekken die door bijna niemand zijn op te brengen.De kosten voor langdurige ziekenhuiszorg, voor zorg voor mensen met een ernstige beperking of chronische ziekte bijvoorbeeld. Ongeacht of je tweemaal modaal verdient of leeft van een minimumloon zijn die kosten redelijkerwijze niet te betalen.
Het is daarom mooi om als gemeenschap die kosten collectief te dragen en zo dergelijke zorg mogelijk te maken voor mensen die het nodig hebben. Idealiter zou een overheid niet nodig moeten zijn om zorg voor hulpbehoevenden te reguleren, zeggen we dan als rechtgeaarde CDA’ers. Maar ‘civil society’ of naastenliefde wordt niet versterkt door het terugtreden van een overheid, zeker niet als kostenreductie het enige werkelijke argument is van dat terugtreden.
Voor het verwezenlijken van het ideaalbeeld van menig CDA’er is dus meer nodig. Het voert in de basis terug op het een halt toe roepen van secularisering en, als een uitvloeisel daarvan, individualisering. De hulpbehoevende mag in ieder geval niet de dupe worden, noch van onrechtvaardige nivellering, noch van kortzichtige bezuiniging. Dat betekent niet dat oplopende zorgkosten, zeker met oog op de vergrijzing, niet een groot maatschappelijk probleem zijn.
De oplossing moet echter eerder gezocht worden door beantwoording van de vraag wat en hoe we financieren dan voor wie we financieren. Dat betekent doorlichten van voorzieningen en niet collectief financieren wat ook redelijkerwijze particulier kan. Bovendien zal iets moeten gebeuren aan de ondoorzichtigheid van uitgaven als gevolg van bureaucratische arrangementen.
Het is wrang dat enerzijds de Tweede Kamer moet accepteren dat het niet goed inzichtelijk krijgt of de miljarden op een nuttige wijze worden uitgegeven terwijl anderzijds hulpbehoevenden en mensen in het veld te maken hebben met verstikkende regeldruk. Zo lang die vraagstukken niet zijn opgelost, blijft er legitieme twijfel over de collectiviteit van de AWBZ en is er, terecht, geen draagvlak voor het uitzonderen van doelgroepen.

Deze bijdrage is geschreven voor Bestuursforum, het blad voor bestuurders van het CDA. Het is een reactie op de stelling: 'AWBZ moet alleen nog gelden voor arme mensen.'

maandag 25 februari 2013

College communiceert slecht over stijging rioolheffing

Rond 22 februari ontving iedere huiseigenaar in Oegstgeest de jaarlijkse aanslag voor de gemeentelijke belastingen. Wanneer deze vergeleken werd met 2012 steeg de rioolheffing van € 112,37 naar € 211,78. Een stijging van 88,5%. ‘Deze stijging wordt nergens toegelicht.’ zegt fractievoorzitter Marien den Boer. ‘Voor veel burgers is dit niet te begrijpen. Een slecht beurt in communicatie vanuit het College.‘

Geen compensatie precarioheffing meer
De uitleg voor de stijging is heel eenvoudig. Het waterleidingbedrijf Dunea berekent de precarioheffing door aan de klanten. De gemeenteraad heeft bepaald dat inwoners dit bedrag terugkrijgen. In 2012 is dit verrekend met de rioolheffing en werd het bedrag € 112,37.
Vanaf 2013 is er geen geld meer om de precarioheffing van Dunea te compenseren. ‘Huishoudens moeten nu het volle pond betalen, namelijk € 211,37.’ vertelt Den Boer, ‘Dankzij het CDA is dit gelukkig al € 25,- minder dan oorspronkelijk de bedoeling was.’

Toelichting ontbrak
Het CDA heeft op verschillende manieren al veel reacties van verontruste burgers gekregen. ‘Veel mensen zijn geschrokken en begrijpen het niet.’ aldus Den Boer. ‘Het College had dit anders aan moeten pakken.’
Sinds een paar jaar werkt Oegstgeest samen met andere overheden in de Belastingssamenwerking Gouwe-Rijnland (BSGR). Deze organisatie verstuurt de belastingaanslagen voor de gemeente en int het geld.
Den Boer: ‘Het College had opdracht moeten geven aan de BSGR om uitleg te geven over de stijging. Dat hebben ze niet gedaan. Het zorgt voor onnodige onrust en mogelijk zelfs extra bezwaren. Wij gaan vragen waarom dat niet gebeurd is.’